Wystawione na tę dolegliwość są głównie młode osoby.

Chondromalacja rzepki to schorzenie tkanki chrzęstnej; jej zmiękczenie a oprócz tego powstawanie się w niej wszelkiego typu ubytków. Wystawione na tę chorobę są przede wszystkim osoby młode od siedemnastego roku życia do dwudziestu paru lat. Rzadziej diagnozuje się ją u dzieci. Chondromalacja rzepki występuje w stawie rzepkowo-udowym i dotyczy chrząstki rzepki, która pokrywa kość od środka. Z tego powodu, że nasza rzepka jest pod tak zwanym ścięgnem mięśnia czworogłowego uda, właściwie każde spięcie tego mięśnia sprawia jej ruch. Stąd także u osób chorujących na rozmiękanie chrząstki stawowej rzepi „strzelanie” kości przy wchodzeniu po schodach.

Proces zapalny, który jest 1wszym etapem, jaki rozwija się przy chondromalacji, z pewnością nie lubi ruchu. Dlatego również ból, pojawiający się w okolicy rzepki w trakcie wykonywaniu czynności, o których zasygnalizowałem, często może stanowić 1-wszy alarm o tym, że struktura chrząstki rzepki nie jest niestety w dobrym stanie. Z upływem czasu obecny tam stan zapalny sprawi rozmiękanie chrząstki a dosłownie jej ścieranie. Faza zaawansowana to już częstokroć zwyrodnienie w stawie rzepkowo-udowym, oraz wyraźne zmniejszenie ruchu rzepki. 1-wszym znakiem tej dolegliwości może być ból z przodu kolana oraz odgłos chrupania podczas wykonywania czynności codziennych, o czym już wspomniałam, takowych jak np. robienie przysiadów. Będziemy mogli również dostrzec opuchliznę po przeciążeniu kolana. W niektórych wypadkach problem znika po nieco dłuższym odpoczynku, nie znaczy to jednak, że należy go lekceważyć.

Za każdym razem, gdy coś w pracy własnego układu ruchu nas zmartwi, trzeba zgłosić się do lekarza pierwszego kontaktu, bądź do specjalisty ortopedy. Przyczyną tego schorzenia może często być upadek bezpośrednio na rzepkę, po prostu uderzenie się w nią z wielką mocą ale też koślawość kolan czy też nieprawidłowo przeprowadzony trening. Leczenie tej dolegliwości polega przede wszystkim na leczeniu przy pomocy leków oraz dopasowanym w sposób indywidualny programie rehabilitacji. Należy również wziąć pod uwagę odchudzanie, jeśli zajdzie tego typu potrzeba.

USZKODZENIE ŁĄKOTKI
Jeżeli dokładnie przyjrzymy się naszym stawom kolanowym spostrzeżemy, iż nie wykonują one zbyt wielu ruchów. Zginanie, prostowanie, ruch rotacyjny. Tyle. Albo inaczej. Aż tyle ponieważ, szczególnie jeżeli rozchodzi się o uginanie oraz prostowanie, ruchy te wykonujemy zasadniczo nieustająco. W momencie kiedy chodzimy, biegamy, klękamy… Staw kolanowy rzeczywiście nie ma chwili przerwy. Łąkotki, choć są niewiarygodnie elastycznymi i odpornymi na częste przygniatanie tkankami, absolutnie nie są niezłomne, bo absolutnie żadna nasza tkanka taka właśnie nie jest. Łąkotki, ze względu na swe położenie między udową kością a kością piszczelową mają na celu m. in. amortyzować wstrząsy przykładowo w trakcie biegania, podpierają nasz staw kolanowy, i przenoszą obciążenia ze stawów położonych wyżej na stawy, które są położone trochę niżej.

Do ich uszkodzenia dochodzi częstokroć podczas uprawiania sportu, na przykład narciarstwa czy gry w piłkę nożną. Uszkodzenie łąkotki może być także wywołane zwyczajnym przysiadem lub nałożeniem się mikro urazów, które powstawały od dłuższego czasu. Nagły ból kolana po stronie środkowej lub bocznej, który nasila się podczas treningu lub zaraz po, może dawać dowód na pęknięcie jednej z łąkotek. Ruch stawu kolanowego jest wówczas istotnie zmniejszony a po pewnym czasie zauważyć będzie można obrzęk. Normalnym zjawiskiem przy pękniętej łąkotce jest też usłyszenie chrupania w stawie a oprócz tego uczucie jego chwiejności.

Rodzaj takiego pęknięcia specjalista ortopedii stwierdza podczas badania USG kolana lub badania MRI. Jeżeli obszar pęknięcia nie przekracza pięć milimetrów wówczas starcza leczenie zachowawcze: unikanie obciążeń stawu i wypoczynek. Faza gojenia trwa przeważnie kilka tyg. Jeśli uszkodzenie jest większe, lekarz zaleci operacyjne leczenie, które w każdym przypadku jest znacznie bardziej dla nas opłacalne, ponieważ mamy większą pewność, iż do ponownego urazu nie dojdzie tak łatwo, co niestety może się zdarzyć po zastosowaniu jedynie leczenia zachowawczego. Po kilku tygodniach należy rozpocząć rehabilitację, która pozwoli szybciej powrócić do stanu sprzed pęknięcia łąkotki.

Dobrze dopasowany program fizjoterapii jest w stanie zdziałać naprawdę cuda, jeśli rozchodzi się o powrócenie do poprzedniej formy. Dwa typy przypadłości w obrębie stawu kolanowego. Dwie główne postaci kłopotu, jakim jest niemożność stawu kolanowego do prawidłowego funkcjonowania w codziennym życiu. Każdy z nich tożsamo potrafi efektywnie utrudnić zwyczajne , do których należy z pewnością normalne chodzenie. Oczywiste jest, iż kolano to 1 z najistotniejszych części ciała każdego z nas. Niewątpliwie warto zadbać o to, ażeby zachować jego sprawność jak najdłużej, ze względu na to zachęcam, żeby do lekarza pójść, gdy tylko coś nas zmartwi, żeby nie było za późno.

Autor: pęknięcie łąkotki